27-04-05

Ik ben zwak...

Eindelijk nog es een momentje tijd om in mijn blogje te schrijven... Wat ik alweer enorm miste.. Zondag was ik de hele dag bij mijn vriend. Gewoon wa rondgedwaald en lui voor de tv gehangen... Maandag en dinsdag redelijk veel les gehad en als ik al es vroeg op mijn kot was, dan was mijn vriend er ook... Samen gaan slapen want kvoelde mij ni zo super de laatste 2 dagen... Kan moeilijk in mijn blogje schrijven als hij komt meelezen...
Eigenlijk ni veel gebeurd de laatste 4 dagen... Kheb precies wel een saai leven... Vanmiddag zijn we in het park gaan zitten in het zonnetje... Kheb daar toch 3 uur kunnen studeren terwijl hij in slaap was gevallen ;-) Vanavond ook al goe doorgewerkt... Was eigenlijk weer es nodig, want ik had weer 3 dagen ni veel gedaan. En khad deze middag een samenkomst met de klas en de docenten van de hoofdvakken... 26 mei beginnen de examens en jury's!!! 26 mei!!!! Das maar een maand meer! :-s En kben zo lui :-(
We zijn dan ook nog een uurke al wa op zoek gegaan naar appartementen... Heb besloten om er gewoon voor te gaan... Al da gepieker enzo lost toch niks op en de relatie op zich gaat nu wel goe. Kvoel mij goed en hij doet mij beter voelen... Kga nu ni blijven piekeren en gewoon mijn gevoel volgen... Mijn verstand moet dan maar volgen zeker.... We gaan morgen es naar een paar nummers bellen om de prijs te weten. Want dat weigeren ze dus allemaal te doen om de prijs bij het 'te huur' plakkaat te hangen...
 
Kheb mij vanmiddag ook immens beschaamd gevoeld opt school... Knaagt al beetje heel den dag en zit met een enorm schuldgevoel. We hadden een groepswerk met 8 personen. Geen probleem, heb er veel voor gewerkt en alles was op tijd af. Maar vandaag kwam de vraag wie er ons werk voor de ganse groep ging brengen... Das dus ongeveer 70 man met de docenten erbij... Wat dus echt mijn grootste nachtmerrie is! Mensen die mij goed kennen, zeggen dat ik een grote prater ben, dat ik mijn mond bijna ni hou... Mijn beste vrienden zijn allemaal grote babbelaars en dan praten we uren aan een stuk... Mijn familie vind mij de super sociale en ik hou van praten! Maar tegenover vreemde mensen, klap ik dicht. Zal wel mijn gebrek aan zelfvertrouwen zijn, maar het gedacht dat er meer dan 3 mensen die ik niet goed ken naar mij kijken bezorgd mij hartkloppingen... Mijn hoofd word rood als ik onverwacht een enorme hoestbui krijg en de ganse klas naar mij zit te zien... Bang om iets verkeerds te zeggen, bang om uit gelachen te worden, bang... gewoon echt bang... Ik wil het liefst in de groep verdwijnen en kheb er geen problemen mee als andere mensen alle aandacht opeisen... Dan val ik niet zo op... Dus om terug te komen op dat groepswerk... We zijn met 8 die daaraan gewerkt hebben en niemand wilde dat doen. Ik stelde voor om elk een stuk te doen omdat niemand dat wilde doen... Maar ze gingen lotje trekken en diegene moest dat dan alleen doen... Ik wist het al, ik heb altijd pech met zo'n dingen... En natuurlijk werd mijn naam getrokken... Ik werd direct rood, kvoelde mijn hart kloppen en ik begon te beven... Ze keken al alle 7 naar mij wat mij al wat teveel werd. Kheb mij dan efkes omgedraaid omdat ik het echt ni meer aankon! Ben ik dan zo verlegen?! Kvond mijn eigen reactie ook echt overdreven, maar khad mezelf echt ni in de hand... Blijkbaar zagen ze wel hoe moeilijk ik het had en heeft er een meisje mijn taak overgenomen... Ik stond daar echt zo van 'huh'?
Nu achteraf voel ik mij immens schuldig! Ik had dat moeten doen, zo is het nu eenmaal. Ik weet dak zou moeten blij zijn en dat ben ik aan de ene kant ook enorm! Ik zou ziek zijn van de zenuwen, maar aan de andere kant voel ik mij zooooo schuldig dat zij dat nu moet doen... Ze wilde het eigenlijk ook niet... En misschien had het mij wel wa geholpen om mijn angst voor het spreken voor een grote groep 'vreemden' te overwinnen... Ontzie het nu om morgen naar die voorstelling te gaan. Geneer mij nu al. Wat moeten ze niet denken van mijn reactie? Kben nu echt het super zwakke meiske.... Pffff ik ben gewoon zwak :-( Kga nog wa studeren om mijn zinnen te verzetten... Kga blij zijn als het morgenavond is...

22:46 Gepost door Strange Girl | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

* Dit is freaky :p .. Damn, herken soms zoveel van mezelf in u :D :s
Nja, alles wa ge nu zegt gewoon ..
vreemde mensen, dichtklappen .. nachtmerrie .. wel veel praten bij vrienden .. wil echt geen aandacht op mij .. weinig zelfvertrouwen ..
en als 'k dan toch iets moet voorstellen dan hoorde gewoon super hard hoe nerveus 'k ben en vergeet 'k vanalles enzovoort ..

Ik heb dus morgen 'n sollicitatiegesprek eh :| Ga daarvoor al dood vd stress .. 't Is eerste keer en 'k ben totaal ni goe voorbereid .. dus 'k ga ook blij zijn als 't morgenavond is :p

Nu ja, moet u nu ni te schuldig voele daarover, écht ni .. 't komt wel goe en euh .. beetje bij beetje zullen we wel minder verlegen worden zeker eh? :) (hoop ik toch) ..

Gepost door: Kimmeke | 28-04-05

ik zit er niet zo mee in om voor een groep te praten, maar der zijn dan andere zaken die ik niet graag doe, of die ik gewoon niet kan! Dusseuh, simpelweg, niet schuldig voelen, jij hebt je taak gedaan :-) En als ge dan es iets kunt doen da ge goed kunt/graag doet, dan ga jij de rest ook wel es extra helpen ;)

Gepost door: RedRose | 28-04-05

De commentaren zijn gesloten.